Ograničenja kretanja tokom 2020. godine nisu dovela do istog ishoda za požare u svim zemljama. Nova analiza pokazuje da je smanjena ljudska mobilnost bila povezana i sa manjim brojem požara i sa njihovim porastom, u zavisnosti od lokalnih uslova i načina na koji ljudi obično utiču na njihovo nastajanje i kontrolisanje.

Istraživači su upoređivali promene u mobilnosti sa brojem požara u mrežnim ćelijama veličine 0,5 stepeni. U zemljama sa manjim brojem požara, njihov broj se smanjivao gotovo linearno sa smanjenjem kretanja. Takav obrazac ukazuje na to da manje ljudskih aktivnosti može da znači i manje nenamernih paljenja.

Slika je bila drugačija u zemljama u kojima se obično beleži više požara. Tamo je broj požara postepeno rastao kako se mobilnost smanjivala, pre nego što se efekat stabilizovao na prosečno oko 27 odsto. Autori to povezuju sa mogućim smanjenjem kapaciteta za nadzor i gašenje, ali ističu da bi i drugi faktori, poput lokalnih promena u korišćenju zemljišta, mogli da imaju ulogu.

Ograničenja su mogla da poremete i rad službi koje namerno pale kontrolisane požare radi upravljanja vegetacijom. Analiza je obuhvatila 12 zemalja za koje su bili dostupni podaci o takvom kontrolisanom paljenju. Tokom 2020. godine, površina zahvaćena propisanim požarima bila je približno prepolovljena u odnosu na prosek za period od 2013. do 2019. godine.

Kada su iz analize isključena područja sa kontrolisanim požarima u tih 12 zemalja, pad broja požara smanjen je sa 45,3 na 27,8 odsto. Ipak, autori upozoravaju da se lokacija i obim ovakvih aktivnosti prirodno menjaju iz godine u godinu, prema ciklusima upravljanja zemljištem i ponovnom pojavljivanju požara.

Studija ima i ograničenja. Podaci o kretanju zasnivaju se na mobilnim telefonima, pa možda ne odražavaju u potpunosti aktivnost u ruralnim područjima sa slabijom pokrivenošću. Osim toga, razmatrana je samo prva polovina godine, zbog čega nisu u potpunosti obuhvaćeni regioni u kojima se požari češće dešavaju kasnije, poput zapadnog dela SAD.

Zaključak je da mere za požare treba prilagoditi lokalnom odnosu između ljudske aktivnosti, paljenja i kapaciteta za zaštitu.